In Kampala breekt morgen de hell los. 3 ministers van de buganda stam zijn vandaag opgepakt omdat de regering dacht dat ze een staatsgreep in petto hadden. Zoals je begrijpt zijn nu alle leden van de bugandastam beetje boos. Morgen vind er dan ook een demonstratie plaats. Dit gaat waarschijnlijk gepaard met brandende mutatus, opgehangen mbuzungus (het liefst zoetzure) en waragi molotov cocktails.

Ik zit morgen veilig tussen de muren van mijn hostel, met een zonnetje in mn gezicht en een freubelende chick achter me... morgen gaan de vlechten erin! Nep haar en al... ben benieuwd!

Vorige week 10 dagen in gastgezin gezeten, was echt een bijzondere ervaring. En best leuk om voor even in een gat in de grond te moeten poepen (wat minder als je aan de dunne bent), je met een emmertje water te moeten wassen en een big Mama te hebben die elke avond een kip voor je slacht en luganda liedjes voor je zingt. Zo ook aids voor het eerst van dichtbij ervaren (mama).

Vandaag voor zo'n 1000 kinderen (van 8 tot 20) opgetreden. Buiten. Chaos. Geschreeuw. Gelach... het was prachtig....

Voor fotos van week 2 Oeganda check:

http://www.mijnalbum.nl/Album=GBUHM6NH

Voor fotos van week 1 check:

picasaweb.google.com/swienie

en voor onze weblog:

www.theatergroepzoetzuur.wordpress.com

Sela bulungi!

Check Oeganda fotos op http://picasaweb.google.com/swienie

Leeeeeeuk!!!!!!

Handig, die SIMkaartjes die je hier voor 2 euro aanschaft waar dan tegoed op zit voor zo’n 3 smsjes naar NL of heel wat belminuutjes naar elkaar in Oeganda! Niet als je telefoon eenmaal in Oeganda een SIMlock heeft… Helaas… Maar ach, heb ik echt zo’n telefoon nodig hier? Ik ben met 10 andere Bazoengoes (zo spreek je in ieder geval het woord uit wat wij hier continu naar ons hoofd geslingerd krijgen, en dat betekend dan ook: blanke!) en we hebben altijd een vaste clan van Oegandesen die ons overal doorheen lozen..

Vandaag merkte ik HOE blij ik ben met deze clan Oegandezen. Er is namelijk echt geen beginnen aan om zelf even boodschappen te doen! Eten kopen op de markt is een dag taak! Gister welliswaar de stad in geweest (en ook al een aapje gezien!), maar vandaag voor het eerst met de downtown kennis gemaakt. De markt voor de lagere en middenklassen. Rick, Aron, Rosa, Kyra, Evanne en ik gingen wel even avondeten inslaan! Het taxibusje brengt ons op het taxibusjeschaosplein.. Zo’n 1000 busjes kriskras door elkaar… haha het is gewoon ongelovelijk! Op naar de markt! We duiken een steegje in, gaan links, rechts, over benen, kinderen, fruit, ranzigheid en nog meer ranzigheid heen.. Ik moet voor me kijken omdat ik anders de groep kwijt ben, ik moet naar beneden kijken omdat mijn voeten anders in gaten steken en vanwege de ranzigheid, en ik moet naast me kijken om zigzaggend alle anderen te ontwijken. Daarbij nog eens versteld staan van alles wat je ziet....

"HEEE BAZOENGOE! How are you?!" Ik heb mijn vaste antwoord al: Mdi bulungi! (het gaat goed) Dan verschijnt er altijd een lach op hun gezicht. Vinden ze nou eenmaal leuk… zo’n blanke troela die niets gewend is…

Tijdsbesef heb ik hier niet maar ik geloof dat we ruim 3 uur zijn bezig geweest, hot naar her… En ik bedacht me ineens hoe het gemakkelijk was hier iedereen kwijt te raken. Sta je dan, in een doolhof. Hoe kom ik die markt uit? Hoe vind ik de anderen terug? Ik kan niet bellen… weet de straatnaam niet eens van waar we slapen… ik weet niks.. Ik ben compleet afhankelijk van die Oegandezen…

Dan wil ik nu even een stap terug in de tijd maken naar gisteravond. Het uitgaansleven van Kampala! Veel moeie koppies na een dag vol indrukken en bier wat hier al naar je hoofd stijgt na 1 biertje (wel errruug lekker die Nile Special!) maar toch besloten Dirk, Evanne, Kyra, Margit en ik om onze eerste echte dag in Oeganda af te sluiten met nog wat cultuurgesnuif in het nachtleven. En natuurlijk de vaste Oeganda clan! Die hadden overdag al lopen opscheppen dat ze ‘toch veel beter konden dansen dan John’ Hmm… dat gingen we nog wel eens zien!

We komen aan en horen de reggaeton beats (voor de leken: rete snelle hiphop met een vrolijke rasta beats en deuntjes en vooral veeeel billengeschut) al vanaf de straat! Dat klinkt goed! Ik schreeuw nog terwijl ik de trap op ren naar de zaal “Gaan we eindelijk leren dansen!” Maar eenmaal binnengekomen… danst er helemaal niemand! De bazoengoes wagen het maar op een dansje en terwijl John als een stuiterbal de tent door gaat staat de rest van de clan (nogmaals: Vally, Bosco, Mike & Kym) er maar als zoutzak bij. Wat een tegenvaller! Negers staan er toch om bekend dat ze altijd zo uit hun dak gaan? Waarom zijn het de bleekscheten dan die nu dansen?! Kennelijk gelden wat dat betreft ook de nederlandse uitgaansregels: pas rond 12/ 1 wordt het een beetje druk en er is heel wat alcohol voor nodig. (in deze tent althans, dit was best een hippe, 20.000 betalen (=zo’n 10 euro, maar John regelde discount en dus 10.000!) dus ik kan me voorstellen dat het bij de lage-middeklas-feesten heel anders aan toegaat!

Uiteindelijk ging het goed los dus! Aan mannelijk aandacht hadden Kyra Evanne Margit en ik het in ieder geval niet te kort! Maar Evanne en Kyra (voro degene die bij onze pitch waren) hebben zich voorbeeldig gedragen! Margit en ik gedragen ons uiteraard sowieso altijd natuurlijk voorbeeldig ;P! Rond 13.00 werd het podium geruimd, er kwam een artiest, dat stelde echt niks voor! Maar na die artiest ging alles even heel snel: mensen werden gevraagd te dansen. En aangezien wij langs de kant op het podium stonden waren wij gemakkelijk snel slachtoffer. Een danswedstrijd?! Het ging allemaal zo snel! Een engelse chick begon. Wat zag het eruit. Een blanke op een podium terwijl een zaal vol lokale zwarten toekijkt. Dit kan toch niet?! Dit ziet er toch te belachelijk uit?! Maar uiteindelijk werd ook ik het podium opgesleurd. Daar sta je dan…. haha en tja theater zit in ons bloed! Dat betekend alles of niets! Ik geef me 100%, ga los als een malle, haal de meest rare danspasjes uit de kast, ben diep opzoek gegaan naar mijn innerste surinaamse dansmoves (maar ik betwijfel of mijn moeder die ooit gehad heeft ).. maar het werkte! De hele zaal ging LOS!!! Juichen, schreeuwen! Haha prachtig!! Vooral een dikke negerin vooraan, zij was echt mijn heldin! Ze vond me de bomb! hahaha

Ongelovelijk, ik ga de zaal in met de gedachte dat wij als blanken echt te sullig zijn om uberhaupt te dansen, en uiteindelijk dansen we iedereen eruit ;D!! Ik heb een telefoon gewonnen jongens!!!! Hahaha vet handig dus nu kan ik alsnog bellen en gebeld worden! Simlock vrij, deze keer!

CHECK WWW.THEATERGROEPZOETZUUR.WORDPRESS.COM

Fuck me, Im Famous!
Kom zaterdag 17 november bier drinken met de lekkerste studenten op het IBB in Utrecht!!
Schade: 6 euro, voor 2 zalen, DJs en bierrrr!!!!

Hoe hier te komen:
Vanaf Utrecht Centraal bus 12
Uitstappen halte Rubenslaan. Terug lopen richting grooote hoooge flat. Daarnaast! Ina-Boudier Bakkerlaan 139!!

‘Mijn studie heb ik gewoon aangepast aan de stad waar ik wilde studeren,’ begint Annelien Pabon haar verhaal. Tijdens haar VWO aan het Jac P. Thijsse college wilde Annelien eigenlijk al in Utrecht wonen, maar ze besloot eerst de wereld te verkennen en een jaar door Australië te reizen. ‘Na zes jaar langdradig leren had ik even geen zin om door te gaan,’ vertelt Annelien. ‘Ik ben altijd al verliefd geweest op Australië; de surfers, de natuur en de ‘wildlife’. De ontspannen sfeer daar bevalt me wel.'

Annelien kreeg haar vliegticket richting Australië cadeau van haar ouders. ‘Het was de vliegreis of mijn rijbewijs. Die keuze was snel gemaakt!’ Voordat ze vertrok, werkte ze veel om haar overnachtingen en bijkomende kosten daar te kunnen betalen. ‘Uiteindelijk moest ik zo nu en dan hostels schoonmaken om daar te kunnen overnachten en mijn ouders wilden ook nog wel eens wat doneren,’ aldus Annelien.
Na haar terugkomst uit Australië werd het tijd om uit te vogelen wat Pabon als vervolgopleiding zou gaan doen. ‘De stad waar ik ging studeren stond vast, maar dat stond het al voordat ik überhaupt mijn Vwo-diploma haalde. Het was alleen nog beslissen welke studie ik zou gaan doen.’ De twee studies die uiteindelijk overbleven waren creatieve therapie en een opleiding tot dramadocente. ‘De studie dramadocente is veel meer praktijkgericht dan creatieve therapie. Theorie is nooit mijn ding geweest, want dan had ik net zo goed naar de universiteit kunnen gaan. Daarnaast is het mijn doel om later zelf toneelvoorstellingen te maken, zelf toneel te spelen en te werken met verstandelijke gehandicapten. Werken met gehandicapten vind ik iets moois; ook al is het best lastig om theater met hen te maken, ze genieten van elk moment en als ik hun plezier zie dan geven zij mij dat terug,’ vertelt Annelien. De keuze viel dus op de opleiding dramadocente aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. ‘Toneelspelen is altijd al mijn hobby geweest en nu heb ik de mogelijkheid om van mijn hobby mijn beroep te maken! Mijn opleiding is heel divers; we doen aan Afrikaanse dans, improvisatie, zingen, dansen en natuurlijk toneelspelen. Het is een zware opleiding, want je komt jezelf echt tegen. Als je een masker op hebt, heb je een probleem want je moet jezelf bloot kunnen geven. Australië heeft me wat dat betreft goed op weg geholpen, aangezien ik daar heb geleerd om mijn onzekerheden te overwinnen en op mezelf was aangewezen. Doordat ik op dat punt sterk in mijn schoenen sta, is de opleiding dramadocente voor mij eigenlijk vakantie op school, ook al is het zwaar.’
Momenteel woont Annelien in een studentencomplex met in totaal vijftien studenten. In dit complex zijn twee badkamers, drie toiletten, één grote keuken en zeven koelkasten. ‘Over acht maanden moet ik eruit, omdat de eigenaar van mijn kamer dan weer terugkomt. Maar voor nu is het super!’
Pabon heeft nergens spijt van. ‘Deze opleiding is op het moment mijn passie en mijn leven. In de toekomst verhuis ik misschien wel naar Australië. De mentaliteit daar bevalt me veel beter dan in Nederland. Hier leef je om te werken en ik werk liever om te leven…’ (KM)



Met dank aan Slurfje

2005 een succes, 2006 een succes....
Kom jij dit jaar ook weer voor het vetste strandfeest van het jaar?!?!?
IK ZEG: BEN DAAR OF WEES EEN SIGAAR!!!

We zijn nu al zo'n beetje een half jaar bezig maar eindelijk is het eind in zicht! Onze voorstelling Fel Licht is donderdag 5 april te zien op de HKU!

ZOETZUUR komt voort uit het XPRESS YOUR FUTURE Project, waarvoor je je als groep kon opgeven om een voorstelling omtrend aids te maken. De winnaar gaat in de zomer 3 weken naar Kenia om daar met keniaanse jongeren een voorstelling te maken!! HOE PHAT!!!!!

De voorstelling Fel Licht zet een spotlight op de problematiek van aids/HIV. Tess krijgt voorlichting van drie professoren, maar toch slaat ze hun advies in de wind. Ze vrijt zonder condoom. Hoe kan dit? Is het de lust? Wil ze het niet horen? Is zij immuun geworden voor aids-voorlichting? De voorstelling begint met de wereldwijde aids problematiek, maar wordt naarmate de voorstelling vordert steeds meer toegespitst op de situatie in Nederland. Wat kunnen wij doen om aids te voorkomen? Tess moet opnieuw naar zichzelf leren kijken…

Zoetzuur is: Sara ter Beeke, Dirk Bruinsma, Willemijn Goos, Bas Klemann, Aron van der Leij, Evanne Nowak, Margit Odems, Annelien Pabon, Kyra Sacks, Ruben Scholten, Rosa Schuurmans

voor meer informatie: www.theatergroepzoetzuur.nl

Komen kijken?? Laat het me weten voor kaartjes!

Vanwege het succes van vorig jaar besluiten we het dit jaar NOG beter te doen:

De heilige Bring-Your-Own-Booze Beach Party op het strandje van Bakkum!!! Vorig jaar ging het al helemaal los; zowat hele strandhuisjes vlogen het kampvuur op... hehe

DUS: neem al je drank en vrienden mee en JOIN DA PARTY op zaterdag 8 juli, voorbij Club Zand.

BEN DAAR OF WEES EEN SIGAAR!!